Vandaag zijn we weer onderweg en bezoeken we Monument Valley, Mexican hat en we eindigen in Arches NP!
Foto's opgeladen!
De dag startte om kwart na 6 ( utah tijd, een uur vroeger dan de pacific time), een snelle douche, een vlug ontbijt, inpakken en wegwezen: Elien liet er geen gras over groeien, we zouden on 7u in monument valley zijn. Het resultaat was dat we om 7.15 in monument valley waren, klaar om de "buts", de nogal vreemde naam voor de typische rotsformaties in deze vallei, te bezichtigen. De tocht door deze vallei was een avontuur op zich, door gebrek aan een verharde weg. Voor Joachim de eerste echte off road experience waarbij hij zelf achter het stuur zat. Traag maar gestaag begaven we ons door de hobbelige zandweg op weg naar "The three sisters butte", de eerste van de vele die nog zouden volgen. Uiteindelijk heeft de auto zonder enige schade de vallei kunnen verlaten en wij waren enkele prachtige foto's rijker, maar wel volledig door elkaar geschud, Elien heeft nu nog zelfs "den beef".
Elien: Niet! Ik had liever het stuur overgenomen maar dat zag de macho in Joachim niet zitten...
Antwoord Joachim:" als je haar parkeerkunsten in de USA zou zien, zou je begrijpen waarom."
Antwoord Elien: een uitleg die nergens op slaat...
We vervolgden onze weg richting Arches en namen onderweg nog enkele kliekjes van de mexican hat. Dit is een rots, uitziende als een sombrero die op een kleinere rots balanceerd. Onderweg sloegen we nog een voorraad in voor de komende dagen. Uiteindelijk arriveerden we in Arches NP, keken een filmpje in het visitor center en begonnen aan onze picknic. Na het buikje rond gegeten te hebben reden we richting het kampeerterrein, ondertussen bekeken we nog enkele bezienswaardigheden die op onze weg lagen. We kwamen aan op onze camping en waren beiden lui, geen zin om de tent op te zetten, in deze hitte was dat te vermoeiend (een Arne-gevoel). Na enige discussie waar we de tent zouden plaatsen... Er was weinig schaduw op ons plaatsje... De 3 aanwezige bomen hadden het reeds enkele jaren geleden opgegeven... , dus werd het de rots. Daarna was het platte rust. Voor degene die ook een Arne- gevoel krijgen van al het lezen, de dag is bijna om: nu zijn we bij delicate arch, aan het wachten op zonsondergang, hopend om de perfecte foto te bemachtigen, echter we zijn niet alleen. Maar... Fail! Wolken zijn spelbrekers!
Smeltende groetjes, Einde verslag dag 9
P.S.: als we snellere internetverbinding hebben uploaden we de fotos van vandaag en de andere dagen, onze excuses voor de vertraging.
Foto's opgeladen!
De dag startte om kwart na 6 ( utah tijd, een uur vroeger dan de pacific time), een snelle douche, een vlug ontbijt, inpakken en wegwezen: Elien liet er geen gras over groeien, we zouden on 7u in monument valley zijn. Het resultaat was dat we om 7.15 in monument valley waren, klaar om de "buts", de nogal vreemde naam voor de typische rotsformaties in deze vallei, te bezichtigen. De tocht door deze vallei was een avontuur op zich, door gebrek aan een verharde weg. Voor Joachim de eerste echte off road experience waarbij hij zelf achter het stuur zat. Traag maar gestaag begaven we ons door de hobbelige zandweg op weg naar "The three sisters butte", de eerste van de vele die nog zouden volgen. Uiteindelijk heeft de auto zonder enige schade de vallei kunnen verlaten en wij waren enkele prachtige foto's rijker, maar wel volledig door elkaar geschud, Elien heeft nu nog zelfs "den beef".
Elien: Niet! Ik had liever het stuur overgenomen maar dat zag de macho in Joachim niet zitten...
Antwoord Joachim:" als je haar parkeerkunsten in de USA zou zien, zou je begrijpen waarom."
Antwoord Elien: een uitleg die nergens op slaat...
We vervolgden onze weg richting Arches en namen onderweg nog enkele kliekjes van de mexican hat. Dit is een rots, uitziende als een sombrero die op een kleinere rots balanceerd. Onderweg sloegen we nog een voorraad in voor de komende dagen. Uiteindelijk arriveerden we in Arches NP, keken een filmpje in het visitor center en begonnen aan onze picknic. Na het buikje rond gegeten te hebben reden we richting het kampeerterrein, ondertussen bekeken we nog enkele bezienswaardigheden die op onze weg lagen. We kwamen aan op onze camping en waren beiden lui, geen zin om de tent op te zetten, in deze hitte was dat te vermoeiend (een Arne-gevoel). Na enige discussie waar we de tent zouden plaatsen... Er was weinig schaduw op ons plaatsje... De 3 aanwezige bomen hadden het reeds enkele jaren geleden opgegeven... , dus werd het de rots. Daarna was het platte rust. Voor degene die ook een Arne- gevoel krijgen van al het lezen, de dag is bijna om: nu zijn we bij delicate arch, aan het wachten op zonsondergang, hopend om de perfecte foto te bemachtigen, echter we zijn niet alleen. Maar... Fail! Wolken zijn spelbrekers!
Smeltende groetjes, Einde verslag dag 9
P.S.: als we snellere internetverbinding hebben uploaden we de fotos van vandaag en de andere dagen, onze excuses voor de vertraging.
Vorige Post
Volgende Post
No comments :
Post a Comment
laat gerust een berichtje achter!!